Raul Midòn, le Ray Charles à guitare

Cravatte et chausettes heeft een fijne post geschreven over Raul Midòn, Ray Charles op guitaar. Welbekend is Ray Charles, de blinde pianist. Raul Midòn is eveneens blind, of aveugle zoals de Fransen het zo mooi zeggen. Wat hem onderscheidt van Ray Charles is zijn instrument.

Deze man speelt werkelijk prachtig gitaar.

De link stuurt je door naar de blogpost van Cravatte et chausettes, waar ook enkele filmpjes te vinden zijn.

Amai das lang geleden!

Het is weer veel te lang geleden dat ik nog eens de tijd had om hier iets van algemeen nut neer te pennen.

Nu heb ik evenmin zeeën van tijd, maar toen ik deze week de bemerking kreeg dat het toch alweer lang geleden was dat ik iets schreef, dacht ik: nu kan ik er niet meer onderuit.

Omdat de tijd beperkt is, door een -laat ons wel wezen- hoogst amusante bachelorpaper, zal het iets korter dan anders worden. Klagen kan, Pleinlaan 2 in Brussel

— boyshouting

Boyshouting is het solo-project van C.O.E.M-zanger Marc Wetzels. Die laatste groep staat een jaartje of meer op non-actief en die sabbat gaf meer ruimte aan boyshouting.
Met een nieuw project, boyshouting and the shareholders of his toughts, wist Marc geld te verzamelen om er een nieuwe cd mee op te nemen. Concept? Simpel, verkoop 100 mensen een aandeel in de onderneming, beloon hen met een eigenhandig gemaakt lied en doe er nog een avondje uit bovenop.

Dat aandeel heb ik al lang in handen, na het avondje uit begin december (lees: een fijne toogbabbel over muziek en de industrie met een drankje erbij) had ik ook mijn lied in handen. Eind maart komt de cd uit, een compilatie van de nummers van alle 100 dagen, waaraan nu druk gemixt en gewerkt wordt door Marc zelf en producer Pascal Deweze.
Aandelen kopen kan helaas niet meer, maar ook live is boyshouting erg aan te raden. Vorig jaar zag ik hem op AFF08, nu StuBru een van de dagliedjes heeft opgepikt als single zal je hem vast nog wel elders op affiches zien verschijnen.

Alle info en tour: Theworld.be

— WordPress

Deze blog is intussen al enkele dagen voorbij zijn eerste verjaardag. Op de dag zelf ben ik niet aan posten toegekomen, en dat maak ik nu dus goed. Ik heb er al veel plezier aan gehad, en wat ik hoor van bezoekers is ook al goed geweest.
Enkele maanden geleden heeft WordPress een nieuwe layout ingevoerd, die het posten veel makkelijker en sneller maakt. Naast de volledig herziene en aanpasbare dashboard-pagina kan je ook via een “Druk dit”-snelkoppeling eender welk stukje tekst of foto, … selecteren op de bronsite, op ‘Druk dit’ klikken, nog wat bewerken, posten en klaar.

Enig punt van kritiek: snel een link toevoegen én die in een nieuw venster laten openen kan enkel door HTML-codes te typen of de uitgebreide editor te gebruiken. Ach ja.

Alle info is te vinden op de blog van WordPress zelf, blog.wordpress.com.

— Rehabiliteer eens een negationist, pope-style

Vlak na de bekendmaking van het voorval met de Britse bisschop wilde ik eerst een open brief posten. Ik begon er aan en postte hem niet. Even laten bezinken dacht ik. Maar enkele weken later heb ik er weinig aan toe te voegen. Wie mijn gedacht bij de hetze wil lezen, kan me altijd  met een korte motivatie contacteren.
Voorts ga ik er niet meer plaats aan verkwisten, er is de laatste maanden al genoeg inkt en bloed gevloeid over de inmenging van de religie in staatszaken.

— Calvin & Hobbes

Aansluitend bij de vorige post:

Actually, i have the same questions about god too.

— Darwin

In feite nog steeds verdergaand op bovenstaande, is Darwin dit jaar 200 jaar geleden geboren. Zijn werk, Origin of the species, was een belangrijke noot in het uitwerken van de evolutietheorie.
Anno 2009 wordt vreemd genoeg die evolutietheorie in vraag gesteld ten voordele van het creationisme.

Mooier als Minister Frank Vandenbroucke kan ik het niet zeggen:
“(…) als onze inspecties vaststellen dat scholen hun leerlingen geen wetenschap onderwijzen maar hen fabeltjes voorhouden, dan moeten we ernstig optreden.”

Het is een adaptatie, ik hoorde de quote enkele weken geleden op de radio en kan me ze niet meer exact herinneren.

Rimpelrock

Na mijn bezigheden op het theaterfestival was er nog een andere activiteit in de buurt. Rimpelrock, het muziekfestival voor de generatie die nog jong van geest is, en soms iets minder jong van gestel.

Een aantal artiesten op de affiche sprak me niet onmiddelijk aan (F.Bauer haalt mijn maag overhoop en L.Caals in combinatie met André Hazes leek me al helemaal niet gezond voor mijn spijsvertering) maar anderen (Middle of the Road, Three degrees, Rocco Granata) zagen er wel leuk uit.
Er was ook nog theater op de markt natuurlijk, dus ik begaf me pas op de wei toen Paul Anka aan zijn set ging beginnen.

En, het mag echt gezegd, Paul Anka swingt als de neten! (mijn excuses, maar dat is de uitdrukking)
Zowel zijn all-time classics (Diana, Put your head on my shoulder, …) als songs die hij schreef voor Buddy Holly, Sammy Davis Jr. en Frank Sinatra (My way zorgde voor een prachtduet tussen Paul en Frank (op tape, die laatste)).

Maar mijn voornaamste motief was zijn album ‘rock swings’. Iemand die Van Halen’s ‘Jump’  en Nirvana’s Smells like teen spirit volledig van hun oorspronkelijke context kan strippen, de song helemaal restylen en het nog verdorie goed laten klinken, naar zo iemand ga ik met veel plezier luisteren.
De puristen onder ons zullen het recycleren van bvb Smells like teen spirit mogelijk omschrijven als heiligschennis, maar wie er open voor staat, hoort een prachtsong die in een nieuw kleedje is gestoken en nog steeds overeind blijft.

Nirvana gebracht door een swing king van 66, begeleid door een heus orkest, het klinkt anders. Maar de goede zin van anders

Absolutely Free Festival

Gisteren vond het AFF plaats op de terreinen van C-MINE in Genk.

Omdat ik quasi verliefd ben op C-MINE (enfin, ik vind het dus wel iets hebben, die mijngebouwen) was ik al lang van plan er naartoe te gaan. Door een drukke agenda raakte het een beetje uit mn zicht, tot Lieve me vroeg of ik niet wou meehelpen aan de security op dit event.  Na wat agendapuzzelen kon ik erbij zijn, en maar goed ook =)

De toegang was sowieso gratis, maar naast een T-shirt kreeg elke vrijwilliger ook een aantal drank- en eetbonnen en een doorgangspasje. Eten, drinken en overal heengaan kon ik dus al
De muziek was wisselend. Gevarieerd, alternatief, verrassend, experimenteel, ongezien. Door mijn job stond ik natuurlijk niet continu voor het podium, maar de grootte van het terrein en de toffe sfeer (vaak wisselen van post) maakten dat ik toch heel wat heb gezien.

Minder goed was de eerste groep. Ik ben hun naam vergeten, maar het was een stel volledig onbekende 14-jarigen (tot zover ok, ik ben absoluut pro “geef jonge mensen een kans”) die zonder veel inspiratie een aantal covers van Blink-182 erdoor ramden. De zoon van Vndeurzen zat erbij, dat weet ik nog.
Toen ik daarna groepen aan het werk zag die niet veel ouder, even onbekend maar stukken beter waren was het snel vergeten.

Black ‘n Bones, Roadburg, Boyshouting, (leuk solo-project van COEM-zanger en energiebrok wiens naam me niet te binnen schiet), Black Casette, Mon-O-Phone, Buffoon, Krakow The Tellers en de uit Engeland overgevlogen folkrockers van The Cedars zorgden voor het betere werk.

Typisch Belgisch kregen we een aantal buitjes over ons hoofd, maar die duurden gelukkig nooit lang. Op het terrein werden volop inspanningen gedaan om alles zo ecologisch mogelijk te laten verlopen. Opvallendste onderdeel van deze aanpak was een grote container, die halfvol/vol een gratis vat opleverde =)

Kwestie van een mens te motiveren zijn rotzooi op te ruimen. En het moet gezegd, het zag er na een hele dag vééééél properder uit dan Pukkelpop of zelfs Teutrock na een uurtje festivalgeweld.

Het eten was lekker, de drank was overvloedig (volgend jaar misschien toch cola of zoiets voorzien beste stAFF, een hele dag fruitsap drinken wreekt zich op de maag :-s), mooie vrouwen, toffe sfeer en geen moment het gevoel “ik ben hier aan het werken”. Helemaal aff

Alle info op absolutelyfree.be

Houden van…

‘t is weinig poëtisch, ‘t is weinig *la-la-la* , maar geen mens die zonder kan (8)

Er is dus een liedje dat zo begint. Daarnaast is “Houden van…” ook de titel van een speciale editie van Nekkanacht. Vorig jaar was er al een, en ook in 2008 komt er opnieuw een “Houden van…” aan. Op 17 april in het A’pse Sportpaleis worden de mooiste Nederlandstalige liedjes gebracht door de coryfeëen van het Nederlandstalige lied.

Wie vandaag naar de Rode Loper heeft gekeken, zag daar dat er dit jaar tijdens “Houden van…” hulde wordt gebracht aan Vlaamse crooner Maurice Dean.

Mijn zus belde en mama snelde naar de tv, om nonk Maurice te zien. ‘Na 73 jaar wachten mag ik in het Sportpaleis zingen’. En dat is meer dan terecht.
Eén van de geïnterviewden noemde hem ‘de Vlaamse Frank Sinatra’. Niet dat ik persoonlijk zo vertrouwd ben met het oeuvre van Sinatra, maar de genodigden op de persconferentie zullen wel weten waarover ze spreken, denk ik dan.

Naast Maurice Dean staan ook Freddy Sunders en vele anderen die donderdag in april in het Sportpaleis. Maurice Dean en Freddy Sunders vormden samen met Marcel, de broer van Maurice, the Sunny Boys. Lang voor ik geboren was, maar zo te horen aan hun LP is het zeer begrijpelijk dat ze zo’n succes hadden.

Ik ken alvast één dame die die donderdag in het publiek zal zitten. Je ziet dan ook niet elke dag je nonkel in het Sportpaleis zingen

Hieronder de affiche, ouders of grootouders zullen zeker wel een paar van de namen herkennen