Insomnia

Wat doe je op een slapeloze avond? Als VT4 Insomnia programmeert, is de ironie te groot om niet te kijken wat Christopher Nolan ons voorschotelt.

De hele post lezen kan door op de Filmpagina te kijken, of gewoon de directe link te volgen.

Slumdog Millionaire

Een groot cliché: Slumdog Millionaire is een verdiende Oscarwinnaar.

Het is in het verleden wel eens gebeurd dat een prachtfilm de duimen moest leggen tegen een mindere nominee, maar een hele Academy die zich 8 keer vergist? Not likely

Het verhaal of minstens de synopsis is iedereen intussen wel bekend. Een straatjongen uit de sloppenwijken van Mumbai rijft de allerhoogste prijs binnen bij “Who wants to be a millionaire”.

Het zou de verwachting van een melige feel-goodmovie kunnen scheppen. Maar deze prent is gemaakt met bijna uitsluitend Bollywood-crew en -acteurs.
Het Indische neefje van Hollywood is aan een steile internationale opmars bezig, en na dit succes zal die roem zeker nog uitbreiden. 

Het verhaal kruipt langs de 20 vragen van de quiz en toont op een intrigerende manier hoe Jamal van straatjongen (slumdog = straathond) opklimt tot miljonair. Een puntje van kritiek: Paper Planes van M.I.A., ik had toch een ander muziekje gebruikt.

Wie Trainspotting zag, een van ’s mans bekendste wapenfeiten, weet wat Danny Boyle in zijn mars heeft. Voor ik Slumdog zag, zat ik met de vraag of Boyle dit gevoel wel kon herhalen.

Een film die je van begin tot eind geen seconde loslaat en meermaals al het haar op je lijf doet rechtstaan terwijl er een shot adrenaline door je aders wordt gejaagd, spreekt voor zich.

Danny Boyle has done it again.

Kung-Fu Panda

Vorige week, net na het verschijnen van deze prent, heb ik me blootgesteld aan de nieuwste worp van Dreamworks. Kung Fu Panda.
Lezers van het eerste uur herinneren zich vast mijn bericht over Horton, nog niet zò lang geleden. Mijn eerste indruk van deze Panda-film was dan ook dat de kwaliteit had geleden onder de korte tussentijd. Een huzarenstukje als Shrek duurde makkelijk twee jaar om af te leveren, nu komen Horton en Kung-Fu Panda relatief snel na elkaar in de zalen… Nadien zag ik mijn fout in, Horton was niet van Dreamworks. Schaam op mij.

Maar goed, u wil natuurlijk weten hoe de film is. De eerste helft, matig. Meer dan een paar glimlachjes had ik er niet voor over. Maar zo te horen aan het geschater in de zaal waren mijn verwachtingen misschien te hoog. De dikke panda was without a doubt wel hilarisch.
De tweede helft kon me meer bekoren. Het verhaal nam wat meer snelheid en spanning en de grappen werden beter (gevolg: de halve zaal lag in een deuk en ging na afloop tot twee maal toe langs de verkeerde deur naar buiten).

After all een aanrader dus. Mooie animatie en grappige voice-overs. Het verhaal lijkt in het begin wat dunnetjes, maar zit toch stevig in elkaar.

En de dikke Panda, die -gelukkig!- niets meer dan zijn naam (Po) deelt met een rood beest dat mijn kindertijd traumatiseerde, maakt het helemaal af.

De score kon me niet zo bekoren, al werden er natuurlijk vooral kungfu-geluidjes gebruikt, niet onmiddelijk mijn favoriet.

Favoriete uitspraak “Get ready for the THUNDER!” kreeg later op de avond nog een real-life vervolg, zodat een van de tv’s in Hollywood Studio na een hevige flits er de brui aan gaf.
Al kon die tv me weinig schelen en had ik meer oog voor doorregende schoonheden die langzaam binnendruppelden ;-p

Cheers!

Sydney Pollack is niet meer

Afgelopen maandag 26 mei is regisseur Sydney Pollack overleden op 73-jarige leeftijd. Na een lang gevecht tegen kanker stierf de regisseur thuis in Los Angeles.

Sydney Pollack was een grote naam in de filmwereld. Vooral bekend van zijn drama’s – vaak politieke of gerechtelijke thrillers -won Pollack in 1985 de Academy Award voor de beste regisseur voor de film Out of Africa, het verhaal van een blanke vrouw die decennialang in Kenia leeft. Met deze prent won Pollack ook de Oscar voor Beste regie en Beste film.

In 1969 werd Sydney Pollack reeds genomineerd voor een Oscar voor zijn drama They Shoot Horses, Don’t They? In 1982 werd de regisseur opnieuw genomineerd voor tien Oscars, ditmaal voor de travestiekomedie Tootsie, waarijn hijzelf ook een cameo verzorgde.

Ook als acteur was Pollack een bezige bij. Met regelmatige cameo’s en acteerprestaties in onder meer Stanley Kubrick’s Eyes Wide Shut (Victor Ziegler); Roger Michell’s Changing Lanes (Stephen Delano); gastrollen in Sopranos en King of the Hill (voice) en zeer recent nog in Made of Honor (2008 ) is hij niet alleen in de regie maar ook op het witte doek vereeuwigd.

Bekende acteurs die met Pollack samenwerkten zijn onder meer Meryl Streep, zijn goede vriend Robert Redford en Dustin Hoffmann.
Die laatste zorgde in Tootsie samen met Pollack voor een briljante samenwerking tussen acteur en regisseur die ervoor zorgde dat de publieke opinie over seksualiteit drastisch veranderde.
Robert Redford leerde Pollack kennen in zijn film-acteerdebuut War Hunt (1962).

Als producent had Sydney Pollack succes met films als The Talented Mr. Ripley (1999), The Quiet American (2002) en Cold Mountain (2003).

In 2004 nam hij opnieuw plaats in de “director’s chair” voor The Interpreter (2005). Dit was de eerste film die ooit op locatie werd gedraaid in het “United Nations Headquarters” en in de “General Assembley” in New York City.

Pollack was tot op het laatste moment actief als regisseur en producer. Het reeds voltooide “Margaret” en “The Reader“, die nog gedraaid wordt, waren zijn laatste wapenfeiten.

Meer info ook nog op http://www.sydneypollack.com/ , een onofficiële doch erg mooie site.

Sourcing:

IMDB (diverse); De Standaard; De Morgen

nog zes lesdagen, …

… nog tot dinsdagnacht hard werken. En dan is het eindelijk gedaan.

Na die dinsdagnacht zal er waarschijnlijk en bijna zeker, nog een aantal last-minute aanpassingen moeten gebeuren.

Om dan vrijdag alles af te geven en onze laatste opdracht te presenteren.

Het wordt me het weekje nog wel. Maar goed, nu doorwerken, want we hebben voor de groepswerken afgesproken dat we morgen zoveel mogelijk af hebben en alles samen leggen.

Ahja, en onze film is af. Jeeeeej! En hij ziet er goed uit =)

Adiòs!

ps: voor wie nu al eens op mijn nog piepjonge blog komt … euh, piepen, kom zeker nog eens terug nà 1 februari. Dan is yours truly weer helemaal blij en worden de posts heel wat gevarieerder