Slumdog Millionaire

Een groot cliché: Slumdog Millionaire is een verdiende Oscarwinnaar.

Het is in het verleden wel eens gebeurd dat een prachtfilm de duimen moest leggen tegen een mindere nominee, maar een hele Academy die zich 8 keer vergist? Not likely

Het verhaal of minstens de synopsis is iedereen intussen wel bekend. Een straatjongen uit de sloppenwijken van Mumbai rijft de allerhoogste prijs binnen bij “Who wants to be a millionaire”.

Het zou de verwachting van een melige feel-goodmovie kunnen scheppen. Maar deze prent is gemaakt met bijna uitsluitend Bollywood-crew en -acteurs.
Het Indische neefje van Hollywood is aan een steile internationale opmars bezig, en na dit succes zal die roem zeker nog uitbreiden. 

Het verhaal kruipt langs de 20 vragen van de quiz en toont op een intrigerende manier hoe Jamal van straatjongen (slumdog = straathond) opklimt tot miljonair. Een puntje van kritiek: Paper Planes van M.I.A., ik had toch een ander muziekje gebruikt.

Wie Trainspotting zag, een van ’s mans bekendste wapenfeiten, weet wat Danny Boyle in zijn mars heeft. Voor ik Slumdog zag, zat ik met de vraag of Boyle dit gevoel wel kon herhalen.

Een film die je van begin tot eind geen seconde loslaat en meermaals al het haar op je lijf doet rechtstaan terwijl er een shot adrenaline door je aders wordt gejaagd, spreekt voor zich.

Danny Boyle has done it again.

Raul Midòn, le Ray Charles à guitare

Cravatte et chausettes heeft een fijne post geschreven over Raul Midòn, Ray Charles op guitaar. Welbekend is Ray Charles, de blinde pianist. Raul Midòn is eveneens blind, of aveugle zoals de Fransen het zo mooi zeggen. Wat hem onderscheidt van Ray Charles is zijn instrument.

Deze man speelt werkelijk prachtig gitaar.

De link stuurt je door naar de blogpost van Cravatte et chausettes, waar ook enkele filmpjes te vinden zijn.

mini-XIOS-feestje

Afgelopen week werden de diploma’s uitgereikt bij XIOS. De ouders van een ex-klasgenote organiseerden voor hun dochter een heus verrassingsfeestje, in Leuven.

Volledig met een kluitje in het riet gestuurd kwam ze nietsvermoedend naar Leuven, stomverbaasd dat toen de deur openging daar ineens niet één maar zes oud-klasgenoten stonden met een baretje-met-flosj op.

Eerst ging het richting restaurant, waar we snel binnen en ook heel snel buiten waren (…), na wat chips, champagne/schuimwijn op kot en bijpraten breiden we nog een vervolg aan de avond in de fakbars.

Het was tof om iedereen nog eens terug te zien, wel jammer dat niet iedereen er kon geraken.
De foto’s zullen eerstdaags wel op facebook verschijnen, hopelijk komt er snel nog eens een XIOS-feestje in Leuven

Amai das lang geleden!

Het is weer veel te lang geleden dat ik nog eens de tijd had om hier iets van algemeen nut neer te pennen.

Nu heb ik evenmin zeeën van tijd, maar toen ik deze week de bemerking kreeg dat het toch alweer lang geleden was dat ik iets schreef, dacht ik: nu kan ik er niet meer onderuit.

Omdat de tijd beperkt is, door een -laat ons wel wezen- hoogst amusante bachelorpaper, zal het iets korter dan anders worden. Klagen kan, Pleinlaan 2 in Brussel

— boyshouting

Boyshouting is het solo-project van C.O.E.M-zanger Marc Wetzels. Die laatste groep staat een jaartje of meer op non-actief en die sabbat gaf meer ruimte aan boyshouting.
Met een nieuw project, boyshouting and the shareholders of his toughts, wist Marc geld te verzamelen om er een nieuwe cd mee op te nemen. Concept? Simpel, verkoop 100 mensen een aandeel in de onderneming, beloon hen met een eigenhandig gemaakt lied en doe er nog een avondje uit bovenop.

Dat aandeel heb ik al lang in handen, na het avondje uit begin december (lees: een fijne toogbabbel over muziek en de industrie met een drankje erbij) had ik ook mijn lied in handen. Eind maart komt de cd uit, een compilatie van de nummers van alle 100 dagen, waaraan nu druk gemixt en gewerkt wordt door Marc zelf en producer Pascal Deweze.
Aandelen kopen kan helaas niet meer, maar ook live is boyshouting erg aan te raden. Vorig jaar zag ik hem op AFF08, nu StuBru een van de dagliedjes heeft opgepikt als single zal je hem vast nog wel elders op affiches zien verschijnen.

Alle info en tour: Theworld.be

— WordPress

Deze blog is intussen al enkele dagen voorbij zijn eerste verjaardag. Op de dag zelf ben ik niet aan posten toegekomen, en dat maak ik nu dus goed. Ik heb er al veel plezier aan gehad, en wat ik hoor van bezoekers is ook al goed geweest.
Enkele maanden geleden heeft WordPress een nieuwe layout ingevoerd, die het posten veel makkelijker en sneller maakt. Naast de volledig herziene en aanpasbare dashboard-pagina kan je ook via een “Druk dit”-snelkoppeling eender welk stukje tekst of foto, … selecteren op de bronsite, op ‘Druk dit’ klikken, nog wat bewerken, posten en klaar.

Enig punt van kritiek: snel een link toevoegen én die in een nieuw venster laten openen kan enkel door HTML-codes te typen of de uitgebreide editor te gebruiken. Ach ja.

Alle info is te vinden op de blog van WordPress zelf, blog.wordpress.com.

— Rehabiliteer eens een negationist, pope-style

Vlak na de bekendmaking van het voorval met de Britse bisschop wilde ik eerst een open brief posten. Ik begon er aan en postte hem niet. Even laten bezinken dacht ik. Maar enkele weken later heb ik er weinig aan toe te voegen. Wie mijn gedacht bij de hetze wil lezen, kan me altijd  met een korte motivatie contacteren.
Voorts ga ik er niet meer plaats aan verkwisten, er is de laatste maanden al genoeg inkt en bloed gevloeid over de inmenging van de religie in staatszaken.

— Calvin & Hobbes

Aansluitend bij de vorige post:

Actually, i have the same questions about god too.

— Darwin

In feite nog steeds verdergaand op bovenstaande, is Darwin dit jaar 200 jaar geleden geboren. Zijn werk, Origin of the species, was een belangrijke noot in het uitwerken van de evolutietheorie.
Anno 2009 wordt vreemd genoeg die evolutietheorie in vraag gesteld ten voordele van het creationisme.

Mooier als Minister Frank Vandenbroucke kan ik het niet zeggen:
“(…) als onze inspecties vaststellen dat scholen hun leerlingen geen wetenschap onderwijzen maar hen fabeltjes voorhouden, dan moeten we ernstig optreden.”

Het is een adaptatie, ik hoorde de quote enkele weken geleden op de radio en kan me ze niet meer exact herinneren.