De grammy-uitreiking! Het is al even geleden, maar door examens had ik er nog niet eerder tijd voor, vandaar 
Alle winnaars zijn te vinden op grammy.com. Dat is dan ook de enige link in deze post, maar de site is het meer dan waard om gewoon eens rond te kijken ipv gestuurd te worden 
Herbie Hancock heeft een grammy gewonnen! Meer dan één ook, maar bovenal, hij heeft met zijn laatste worp de Grammy der Grammy’s binnengerijfd. Album of the year. Dat hij daarmee de loef afsteekt van Foo Fighters, Amy Winehouse, Vince Gill en Kanye West bewijst hoe sterk dit album wel is.
Of hoe een plaat die niet zo spectaculair verkoopt als de grote favorieten (die wel eens vaker op hun bek gingen bij de uitreiking van de muziekprijzen) toch de aandacht krijgt die ze verdient. River: The Joni Letters is naar mijn bescheiden mening een terechte winnaar. Ik heb de plaat nog niet in mn kast staan, maar de fragmenten die ik er al uit gehoord heb rechtvaardigden de Grammy superbly!
Ons aller Amy Winehouse (zou ze alcoholieker geworden zijn door die naam of die naam gekozen om bij haar uitspattingen te passen?) kreeg aanvankelijk geen visum van de VSA en zou er dus niet bij kunnen zijn om haar awards op te halen.
Ok, haar fysieke toestand is niet om over naar huis te schrijven, maar een gevaar voor het US-citizenship? Dàt lijkt me toch iets te ver gezocht …
Ouwe grijze Bush kreeg op het laatste moment toch een helder moment en bezorgde de drinkgrage dame een visum. Ze blijft natuurlijk Brits. En ik weet niet of het aan haar stiff upper lip lag, of aan Amy’s eigen wispelturigheid (of aan de whiskey die nog niet op was toen de vlucht vertrok), maar ze ging niet! Haar dankspeech en het gelegenheidsoptredentje dat ze ten beste gaf na haar grammy-overwinningen werd via satteliet doorgeseind naar Music’s Greatest Night
Zouden ze die beeldjes nu met FedEx naar Londen gestuurd hebben? 
Ook Jill Scott kreeg de eer die ze verdient. Deze great lady of soul, een levende legende met een stem als een klok, moest Chaka Khan laten voorgaan in de award voor het beste R&B-album, maar haar samenwerking met Lupe Fiasco leverde wel goud op. Daydreamin’, hun cover van het schromelijk onderschatte Daydream (oorspronkelijk van de briljante Belgische seventies-groep Wallace Collection) was wekenlang een hit en leverde Lupe & Jill -terecht- de hoogste trede op.
Maar hoeveel mensen er nog weten waar het origineel van komt …
Jammer, want het is werkelijk een prachtig nummer. Eindeloos veel gecoverd speelde de superband het nummer – in een gewijzigde bezetting – nog een laatste keer op de 0110-concerten in Brussel. Het overlijden van zanger Freddy Nieuland enkele weken geleden, na een jaren aanslepende ziekte, had het lied een mythische status kunnen geven.
Maar de Belgische bescheidenheid en de vroegtijdige splitsing van de super-groep deed hen in de vergetelheid raken.
En als je er het nieuwsitem over Nieuland’s overlijden op nagaat (heel kort, geen portret, niets meer dan twee regeltjes tekst) is dat niet verwonderlijk …
Wie er tijd voor heeft, ga op eBay maar eens zoeken naar Laughing Cavalier, de eerste plaat van Wallace Collection, opgenomen in de Abbey Road-studio’s die ook ooit bevolkt werden door vier jonkies uit Liverpool 
En val niet van uw stoel als er voor die 40 jaar oude LP (Laughing Cavalier) bedragen met drie cijfertjes worden neergeteld
